Sekcja Emerytów i Rencistów ZNP w UŁ istnieje już ponad 55 lat!
Sekcja Emerytów i Rencistów Związku Nauczycielstwa Polskiego w Uniwersytecie Łódzkim powstała 5 marca 1965 r. W ciągu długoletniej działalności zmieniała zakres i formy pracy, dostosowując je w miarę możliwości do potrzeb jej członków. Pierwszym przewodniczącym Sekcji został Feliks Różycki. Podejmowano działania ważne wówczas dla członków. Udzielano zapomóg najbardziej potrzebującym. Wystąpiono o uzyskanie praw leczenia w Przychodni Studenckiej członkom Sekcji. W porozumieniu z Zarządem PTTK przy UŁ uzyskano w 1965 r. trzy miejsca na udział w wycieczkach krajoznawczych. Jednak już od 1967 roku zaczęto samodzielnie organizować wycieczki autokarowe. Zapoczątkowano spotkania „przy kawie” w Klubie Uniwersyteckim raz na kwartał. Rozwijanie tych różnych form działalności było możliwe dlatego, że finansowano je nie tylko ze składek członków, lecz także korzystano ze wsparcia Rady Zakładowej. To pozwoliło m.in. na zakupienie biletów do teatrów, przekazywanych członkom Sekcji nieodpłatnie.
Do 1980 r. w Sekcji Emerytów i Rencistów kontynuowano główne wątki działalności. Gdy jej przewodniczącym został Faustyn Krasnodębski, w niektórych przypadkach działalność tę nieco rozszerzano np. obok wycieczek jednodniowych zaczęto organizować także trzydniowe oraz wycieczki po Łodzi.
W związku z burzliwymi wydarzeniami w latach 1980-1981 nastąpiło przerwanie prac Sekcji Emerytów i Rencistów. Brak jest informacji o działalności Sekcji do 1990 r., gdy jej przewodniczącym został Faustyn Krasnodębski, a od 1994 do 2002 r. przewodniczył Sekcji Edward Tranda. W tym czasie nawiązywano do form działalności z okresu poprzedniego, wykorzystując zdobyte wcześniej doświadczenia, które okazują się ciągle użyteczne.
Przemiany ustrojowe w Polsce, rozwój Uniwersytetu powodowały konieczność dostosowywania form pracy do nowych sytuacji i proces ten trwa do chwili obecnej. Kolejnymi przewodniczącymi Sekcji byli Jan Goździk (w latach 2002-2010) i Elżbieta Porazińska (od 2010 r. do chwili obecnej).
Działalność Sekcji Emerytów i Rencistów w tym ostatnim okresie koncentruje się głównie w dwóch sferach: socjalnej i kulturalno-wypoczynkowej. W tej pierwszej najważniejszym jest udzielanie zapomóg członkom, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej. Znaczne kwoty, jakie możemy przeznaczać na ten cel, uzyskujemy nie tylko z naszych składek, ale i z pomocy finansowej udzielanej przez Radę Zakładową. W miarę możliwości podejmowane są działania samopomocowe, np. docierane do osób chorych, orientowanie się w ich sytuacji życiowej i pomoc w różnej formie, m.in. informowanie o możliwości uzyskania świadczeń z Działu Socjalnego UŁ.
Działalność w sferze kulturalno-wypoczynkowej ma na celu przede wszystkim integrację naszego środowiska i ułatwianie wzajemnych kontaktów. Członkowie Sekcji spotykają się na walnych zebraniach (trzy razy w roku) oraz na spotkaniach przy „herbatce” prawie co miesiąc, a także dwa razy do roku na spotkaniach „imieninowych”. Zebrania organizowane są w różnych budynkach, najczęściej nowo zbudowanych. Byli pracownicy Uczelni mają więc możliwość obserwowania rozwoju Uniwersytetu.
W organizowaniu tradycyjnych wycieczek pojawiły się nowe możliwości, które wykorzystujemy. Dzięki obecności w UE możliwe stało się bezwizowe przekraczanie granic kraju. Pozwoliło to na odwiedzenie Berlina, Pragi i Wilna, co prawda krótkie ze względów finansowych.
Bardzo ważny w pracy Sekcji jest udział wielu członków w rozmaitych jej przedsięwzięciach. Bez takiej pomocy realizacja ich byłaby niemożliwa.
Jan Goździk